วิมานอากาศ (Sky Castle Thailand) พล็อตดีๆจากซีรีส์เกาหลีที่ชนกำแพงการศึกษาไทย

ประเด็นสำคัญ

เป็นหนึ่งในโปรเจกต์ที่เรียกเสียงฮือฮาและถูกจับตามองมากที่สุดแห่งปี ยิ่งเมื่อเผยรายชื่อนักแสดงระดับตัวแม่ของวงการก็เรียกได้ว่าเป็นซีรีส์ทรงดีที่หลายคนรอคอย

อย่างไรก็ตามหลังจากออกอากาศเมื่อไม่นานนี้ ประโยคที่ว่า ‘ตั้งสมการผิดชีวิตเปลี่ยน’ ก็ผุดขึ้นมาในหัว ไม่ใช่แค่สมการชีวิตของตัวละคร แต่หมายถึงสมการของบทละครที่ดี

รายละเอียดเพิ่มเติม

แต่ติดตรงที่มาตรฐานการศึกษาของไทย เรื่องราวของวิมานอากาศแทบจะถอดแบบมาจากเวอร์ชันต้นฉบับ ว่าด้วยเรื่องราวของเหล่าบรรดาแม่ๆ ในหมู่บ้านสุดหรูที่ทุ่มเทสุดพลังให้ลูกๆ

ได้ก้าวขึ้นเป็นที่หนึ่งด้านการศึกษาในมหาวิทยาลัยชั้นนำ จนต้องดึงเอาโค้ชลึกลับมาช่วยดูแล แต่หารู้ไม่ว่านั่นคือการล้างสมองของเด็กๆ

จนนำไปสู่โศกนาฏกรรมที่ค่อยๆเปิดโปงความฟอนเฟะของครอบครัวผู้มีอันจะกินและระบบการศึกษาที่ไม่ได้เอาความต้องการของเด็กเป็นที่ตั้ง ซึ่งในวิมานอากาศก็มีการปรับเปลี่ยนจาก Sky Castle

สถานการณ์ล่าสุด

ให้เข้ากับบริบทสังคมไทยนิดหน่อย หากมองในเชิงโครงสร้างต้องยอมรับว่า Sky Castle คือความพยายามนำสูตรสำเร็จของ Desperate Housewives ซีรีส์ขึ้นหิ้งจากฝั่งอเมริกา

มาเขย่าใหม่ในบริบทตะวันออก ด้วยการหยิบเอา DNA ของ “หมู่บ้านของคนชนชั้นสูง” ที่เบื้องหลังประตูบ้านหลังงามเต็มไปด้วยความลับ และเปิดเรื่องด้วยโศกนาฏกรรม

ปริศนาของเพื่อนบ้าน เพียงแต่สิ่งที่ฉลาดของเกาหลีคือการย้ายเป้าหมายความหมกมุ่น จากเรื่องชู้สาวและภาพลักษณ์ส่วนตัวของแม่บ้านตะวันตก ไปลงที่ “การศึกษาของลูก”

มุมมองและผลกระทบ

ซึ่งตอบโจทย์วัฒนธรรมอำนาจนิยมและการแข่งขันทางชนชั้นของสังคมเอเชียได้อย่างคมคาย เพียงแต่เมื่อบทละครนี้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นเวอร์ชันไทย วิมานอากาศ กลับมี “รอยแผล”

ที่ทำให้ซีรีส์เรื่องนี้กลายเป็นสมการที่ผิดมาตั้งแต่ต้นคือความย้อนแย้งเชิงตรรกะของระบบการศึกษาและค่านิยมชนชั้นสูงในไทย ในต้นฉบับเกาหลีใต้

การดิ้นรนของมหาเศรษฐีในเรื่องเพื่อส่งลูกเข้าคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยโซล (SNU) ผ่านการจ้าง “โค้ชวางแผนการเรียนส่วนตัว”

ข้อมูลจากแหล่งข่าว

เป็นเรื่องสมจริงเพราะสังคมเกาหลีเป็นสังคมที่รวมศูนย์อยู่กับสถาบันกลุ่ม SKY (Seoul, Korea, Yonsei) ต่อให้คุณจะรวยล้นฟ้าแค่ไหน

แต่การจบจากสถาบันระดับท็อปของประเทศคือตัวชี้นำสเตตัสและคอนเนกชันทางสังคมที่ไม่มีอะไรทดแทนได้ และระบบการติวเตอร์เข้มข้นก็แทรกซึมอยู่ในวัฒนธรรมของพวกเขาอย่างแนบเนียน

เมื่อตัดภาพกลับมาที่สังคมไทยยุคปัจจุบัน ชนชั้นบนระดับ Top 1% ที่มีฐานะมหาเศรษฐีขนาดลงขันจ้างโค้ชการศึกษาราคาหลายสิบล้านบาท

ไม่มีใครส่งลูกเรียนโรงเรียนสายสามัญไทยในระบบปกติกันอีกแล้ว ในความเป็นจริง พ่อแม่ชนชั้นสูงของไทยที่มีศักยภาพทางการเงินระดับนั้น มีเงินจ้างโค้ชส่วนตัวหลักล้านบาท

คงเลือกส่งลูกเข้าโรงเรียนนานาชาติ ตั้งแต่ระดับอนุบาลหรือประถมศึกษา เพื่อปูทางไปสู่…

อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ เดอะสแตนดาร์ด