ยุทธการ 18 หัวเมือง : จุดอ่อน ช่องโหว่ การพูด กับ การกระทำ วาทกรรม อำพราง

ประเด็นสำคัญ

“เมื่อกี้ฆ่าบุตรภรรยาผู้คนเขาเสียแล้ว บัดนี้ซ้ำมาฆ่าตัวแปะเฉียอีก” โจโฉจึงตอบว่า “เมื่อกี้เราคิดผิดอยู่แล้วครั้นจะละไว้แปะเฉียก็จะโกรธไปบอกนายบ้าน

นายบ้านก็จะคุมกันมาจับเราส่งขึ้นไปเมืองหลวง เราจึงซ้ำฆ่าแปะเฉียเสียหวังจะให้เนื้อความสูญไป” ตันก๋งจึงว่าแก่โจโฉว่า “ท่านมีความคิดผิดเมื่อมิทันรู้ฆ่าบุตรภรรยาผู้คนเขาเสีย

รายละเอียดเพิ่มเติม

ครั้นรู้ตัวว่าผิดแล้วมาซ้ำฆ่าแปะเฉียเสียอีกฉะนี้เห็นคนอกตัญญูหาดีไม่” โจโฉจึงว่าแก่ตันก๋งว่า “ท่านว่าฉะนี้ก็ชอบกลอยู่แต่ว่าธรรมดาทุกวันนี้ย่อมจะรักษาตัว มิให้ผู้อื่นคิดร้ายได้

เราจึงไปทำการครั้งนี้” ว่าแล้วโจโฉก็พาตันก๋งไปถึงที่สำนักแห่งหนึ่งจึงพากันเข้าไปอาศัยนอนอยู่ เมื่อนำเอาสำนวนแปล วรรณไว พัธโนทัย มาวางเรียงอยู่เคียงข้างก็ประสบเข้ากับอาการ

ตันก๋งตกใจ พูดว่า “เมื่อกี้ท่านฆ่าคนในบ้านด้วยความเข้าใจผิดมาคราวหนึ่งแล้ว ไฉนท่านกลับทำร้ายแปะเฉียเช่นนี้อีก” โจโฉตอบว่า

สถานการณ์ล่าสุด

“หากแปะเฉียกลับไปถึงบ้านเห็นคนในบ้านถูกฆ่าตายหมดเขาจะนิ่งเฉยอยู่ได้หรือ เขาคงต้องเรียกคนไล่ตามมาก็จะเป็นภัยแก่เราเป็นมั่นคง” ตันก๋งจึงว่า

“ฆ่าคนโดยเจตนาเช่นนี้ผิดศีลธรรมอย่างร้ายแรง” โจโฉตอบว่า “ข้าพเจ้ายอมเนรคุณคนในใต้ฟ้า ดีกว่าปล่อยให้คนในใต้ฟ้าเนรคุณข้าพเจ้าได้ก่อน” ตันก๋งได้ฟังดังนั้นจำต้องเงียบเสียง

คนทั้งสองเดินทางไปหลายลี้ ตกดึกขณะพระจันทร์เต็มดวงก็มาถึงโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง จึงเคาะประตูเรียก ขอพักแรม จําเป็นต้องตรวจสอบผ่านสำนวนแปลและเรียบเรียงของ แพทย์หญิงกัลยา สุพันธุ์วณิช

มุมมองและผลกระทบ

เพื่อความรอบด้าน เพิ่มความสมบูรณ์ เฉินกงตกใจมาก ว่า “เมื่อกี้เราก็ฆ่าลูกเมียเขาไปผิดทีหนึ่งแล้ว บัดนี้ เหตุไฉนจึง ทำเช่นนี้อีกเล่า” เฉาเชาว่า

“โป๋เซอกลับบ้านเห็นคนในบ้านถูกฆ่าตายหมด เขาคงไปแจ้งทางการมาจับตัวเรา เราจะเดือดร้อน” เฉินกงว่า “ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขาบริสุทธิ์ ก็ยังฆ่าเขา” เฉาเชาตอบว่า “ข้าขอทรยศต่อโลก

ดีกว่าให้โลกทรยศต่อข้า” เฉินกงเงียบไป เดินทางไปสักหน่อยก็เข้าพักที่โรงเตี๊ยม ความน่าสนใจมิได้อยู่ที่สำนวนแปล แพทย์หญิงกัลยา สุพันธุ์วณิช มีหมายเหตุประกอบบอกว่า กรณีโป๋เซอ

ข้อมูลจากแหล่งข่าว

สามก๊กบางฉบับว่า เฉาเชามิได้เป็นคนเช่นนี้ (แต่)โป๋เซอจะไปรายงานทางการ เฉาเชาจึงต้องทำเช่นนั้น เท่านั้น, หากแต่ยังอยู่ที่บางคำพูดของโจโฉ (เฉาเชา) นั่นก็คือ ประโยคที่ว่า

“ธรรมดาเกิดมาทุกวันนี้ย่อมจะรักษาตัวมิให้ผู้อื่นคิดร้ายได้ เราจึงทำการครั้งนี้” (เจ้าพระยาพระคลัง (หน)) นั่นก็คือ ประโยคที่ว่า

“ข้าพเจ้ายอมเนรคุณคนในใต้ฟ้าดีกว่าปล่อยให้คนในใต้ฟ้าเนรคุณข้าพเจ้าได้ก่อน” (วรรณไว พัธโนทัย) นั่นก็คือ ประโยคที่ว่า “ข้าขอทรศยศต่อโลกดีกว่าให้โลกทรยศต่อข้า” (แพทย์หญิงกัลยา

สุพันธุ์วณิช) แท้จริงแล้วความนัยแท้จริงเป็นอย่างไร หากใครอ่าน “ชีวิตรักของโจโฉ” อัน สุทธิพล นิติวัฒนา แปลและเรียบเรียงจากต…

อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ มติชน